>
Yaz gelince malum bloglarda bi duraklama hep olur. Bizde baya uzun sürdü sanki. E yaz işte. bi oraya bi buraya ben şahsen göçebe gibiydim. Yazlık mazlık dışında bi umreye gidip geldim bu zaman zarfında. Sonrasında bir Çanakkale gezisi ve sonunda evime gelebildim. Anca temizlik bitip rahat bir nefes aldım diyebilirim. Aslında artı bide ramazan ayında olduğumuzdan hareketli geçiyor günler. Henuz misafir almadım ama gitmek bile yoruyor insanı canım :))
Bu postta biraz umreden bahsedip blogu canlandıralım, manevi bir hava katalım ve bu kadar durgun olmasın artık hobiriks değil mi? ( okuyanımız kaldı mı? ) :)
Kayınvalidemler,görümcem eşi ve çocuklarıyla beraber gittik umreye. Ve tabii ki sanmayın ki bıraktık. Emre’de yanımızdaydı. Eşimle çocuğumla orda bulunmak çok özel bir duyguydu. Ne kadar zorlukları da olsa herşey çok güzeldi. Zorluk değildi aslında yaşadığımız. Daha fazla ibadet yapamama,kendini verememeden muzdariptik. Yoksa çocukluğun getirdiği normal halleri yaşadık. Neyse ki şuan düşününce hep güzel anılar var aklımızda. ki orda döndüğümüzde şikayet etmeyi kesin düşündüğümüz mercileri bile unuttuk.. :) Demek ki güzel geçmiş :) Rabbim her isteyene nasip etsin.
Birkaç fotoğrafla devam edeyim. Herkesin ramazanı da mübarek olsun bu arada.
Birkaç fotoğrafla devam edeyim. Herkesin ramazanı da mübarek olsun bu arada.
